Την Κυριακή 19 Νοεμβρίου μην ξεχάσετε τη συνάντησή μας.
Οι νέοι χορεύουν παραδοσιακούς χορούς και είναι για καλό.Αντί εισητηρίου λίγα τρόφιμα.Σας ευχαριστούμε και σας περιμένουμε

Εκκλησιαστικές επικαιρότητες

Η εθελοντική ομάδα "από καρδιάς" σας προσκαλεί την Κυριακή 19 Νοεμβρίου στις 10.15π.μ. και μετά τη Θεία Λειτουργία, στο Πν...ευματικό κέντρο της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής ,σε μία μουσική παράσταση με χορούς από τη Θράκη έως την Κρήτη και από το Ιόνιο έως το Αιγαίο .Νέοι άνθρωποι με αγάπη και ελπίδα θα χορέψουν παραδοσιακούς χορούς με σκοπό τη συγκέντρωση τροφίμων για οικογένειες με προβλήματα επιβίωσης και εργασίας .Τα τρόφιμα θα συγκεντρώνονται στην είσοδο της εκδηλώσεως .Σας περιμένουμε....

Μία μεγάλη Θεομητορική εορτή.Ένας σταθμός στο εκκλησιαστικό έτος.Η σελίδα των "εκδόσεων Χρυσοπηγή" ετοίμασε και θα σας παρουσιάσει την Τρίτη 21 Νοεμβρίου ,ένα αφιέρωμα στην εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου .Μικρή δέηση στη Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων .

Τη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου στις 7.30μ.μ. και στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων "ενορία εν δράσει".στο πνευματικό κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, ο Ηλίας Λιαμής, συγγραφέας – Μουσικολόγος και Δρ. Θεολογίας,θα συζητήσει με τον π. Εφραίμ Παναούση για τη διακονία και δραστηριότητα της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στις φυλακές του Αυλώνα και του Ελεώνα

Για μία ακόμη χρονιά η ομάδα "από καρδιάς" στηρίζει το ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής και οργανώνει ένα ακόμη χριστουγεννιάτικο παζάρι με χίλια καλά!!

Τα προηγούμενα χρόνια σκοπός μας ήταν η δημιουργία ενός δημοτικού σχολείου στο Λουγκουζί της Ουγκάντας το οποίο θα λειτουργήσει το Φεβρουάριο.
Φέτος σκοπός μας είναι η λειτουργία και οργάνωση του Γυμνασίου και του Ορφανοτροφείου κοντά στο Δημοτικό σχολείο.
Για το σκοπό αυτό οργανώνουμε ένα ακόμα Χριστουγεννιάτικο παζάρι.
Την Κυριακή λοιπόν 10 Δεκεμβρίου στην αίθουσα « Μανώλη Αναγνωστάκη» στο Δημαρχείο Πεύκης στην οδό Χρυσοστόμου Σμύρνης & Ρήγα Φεραίου, από τις 11.00 π.μ. έως αργά το απόγευμα σας περιμένουμε ,για όμορφες Χριστουγεννιάτικες αγορές με χίλια καλά αλλά και γνωριμία με την Ιεραποστολή στην Ουγκάντα.Αυτά τα Χριστούγεννα ας κανουμε δώρο από την καρδιά μας !!
Σας περιμένουμε όλους.

.


10 Δεκεμβρίου !! το Χριστουγενιάτικο παζάρι μας

10 Δεκεμβρίου !! το Χριστουγενιάτικο παζάρι μας
Μάθετε περισσότερα.κάντε κλικ στην εικόνα

Διαβάστε σήμερα..

"

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Μια (ακόμα) αγράμματη γιαγιά φθάνει στη θέωση.



Στο μεταξύ, το 1963, λίγο μετά την αναχώρηση τού πατέρα για το Όρος ανήμερα Μεγάλη Παρασκευή» είχε κοιμηθεί και η μητέρα τού Γέροντα [Εφραίμ του Κατουνακιώτη].

Αυτή η υπέροχη γυναίκα αφενός αξιώθηκε δύο μέρες προ τού θανάτου της να γίνει μεγαλόσχημη μοναχή με το όνομα Μαρία –παρακαλούσε την Παναγία μια ζωή γι’ αυτό- αφετέρου είχε έναν χαριτωμένο, οσιακό όντως θάνατο.
Γλυκιά και παρήγορη στους γύρω της ψυχή, όταν για λόγους καρδιακής πάθησης μπήκε στο Νοσοκομείο του Στρατού, εξέπληξε τους πάντες με την ευγενική της γλώσσα. Πήγαινε ο γιατρός να την επισκεφθεί: «Καλώς τον χρυσό μου τον γιατρό. Τι κάνετε; Πώς είσθε; Η κυρία σας, τα παιδάκια σας Είναι καλά;» προλάβαινε και ρωτούσε με χάρη. «Μα, αυτή η γιαγιά», έλεγαν θαυμάζοντας οι γιατροί «αντί να της δώσουμε θάρρος εμείς, αυτή εμψυχώνει και παρηγορει εμάς». 
Πηγή : ενοριακή ζωή
Τον γιό της τον μικρό» τον αξιωματικό, τον αγαπούσε πολύ. Όταν πήγαινε να την επισκεφθεί το διαισθανόταν και έλεγε τάχα εμπιστευτικά στην τότε αρραβωνιαστικιά και μετά σύζυγο του: «Έρχεται ο δικός σου». Και να σε λίγο ο αξιωματικός. Απορούσε η κοπέλα, αν μία πεθερά μπορεί να λέει «ο δικός σου». Κι όμως μπορούσε.
Ο Γέροντας, όταν έμαθε ότι μπήκε στο Νοσοκομείο, έστειλε ένα σχήμα και ένα πολυσταύρι στον αδελφό του και του έγραψε να την κάνουν μοναχή, «διότι δεν θα βγει από το Νοσοκομείο ζωντανή», βεβαίωνε.
Διηγείται η κόρη της: «Όταν η μητέρα μας έγινε μεγαλόσχημη στο Νοσοκομείο (σε όλη την ζωή της είχε την επιθυμία να γίνει μοναχή), ενώ τις άλλες ήμερες ήταν σιωπηλή (καθώς έλεγαν οι νοσοκόμες), την ήμερα και το βράδυ εκείνο συνεχώς μιλούσε! Εγώ κάθισα κοντά της όλη εκείνην τη νύχτα. Το πρόσωπο της έλαμπε, είχε γίνει φωτεινό μετά την κουρά της! Μιλούσε και κοίταζε προς τον ουρανό! «Τι λέγεις, μητέρα;» τη ρωτούσα, «τι βλέπεις;» «Τι να σου πω, παιδί μου, τι όμορφα! Τι έβλεπα! Αλλά που βρίσκομαι;» Τότε συνερχόταν, και καταλάβαινε ότι ήταν στο Νοσοκομείο.

»Μετά μία εβδομάδα που ήταν στο Νοσοκομείο, και ενώ ήταν καλά και θα έβγαινε, παρουσίασε έναν πυρετό υψηλό, ανεξήγητο. Ξημερώματα Μεγάλης Παρασκευής κοιμήθηκε. Ο θάνατός της ήταν ήσυχος, ειρηνικός. Ήρθε η μοναχή που την είχε αναλάβει κατά την κουρά και την έντυνε, δηλαδή την ετοίμαζε. Αμέσως αισθάνομαι έντονη ευωδία, άρρητη ευωδιά! 
Λέω τότε στη μοναχή: «Καλά, κι εσείς οι μοναχές βάζετε αρώματα;» «Όχι, κυρία Ελένη», απαντά, «δεν βάζουμε αρώματα. Αυτό που ευωδιάζει, εγώ το αισθάνθηκα αμέσως, την ώρα που την άλλαζα. Βγαίνει από το σώμα της μητέρας σας. Περίμενα να το αισθανθείτε κι εσείς, γι’ αυτό δεν έλεγα τίποτε. Αυτό είναι σημάδι αγιότητας. Είναι σημάδι ότι σώθηκε η μητέρα σας». Μείναμε κατάπληκτοι!
»Ο ιερέας κατά την κηδεία θαύμαζε και έλεγε ότι πρόκειται περί άγιας ψυχής! Σαν ίδρωτας έβγαινε από το σώμα της μητέρας μύρο! Τα ρούχα μας, που ήρθαν σε επαφή με το σώμα της μητέρας μας (την αγκαλιάζαμε και την φιλούσαμε), επί μιαν εβδομάδα ευωδίαζαν! Κατά την κηδεία περισσότερο ευωδίαζε η μητέρα μας παρά ο επιτάφιος».
Και ο ίδιος ο Γέροντας ομολογούσε: «Ναι, έτσι έγινε, αφού έπεσα, τρόπον τινά, σε μνησικακία. Να, το εξομολογούμαι. Μία γυναίκα, λέω, χωριάτισσα, αγράμματη, πού έφθασε! Όταν προσευχόμουν γι’ αυτήν, έπαιρνα, δεν έδινα! Πλημμύριζα από χάρη.
»Είδα σαν μια θεωρία, να πούμε. Πήγαινε η μητέρα μου στον Χριστό: «Καλώς τη Μαρία, καλώς τη Μαρία». Χρόνια έχουμε εμείς εδώ, για να αποκτήσουμε αυτήν την κατάσταση.
»Πολλές φορές έβλεπα ότι η μητέρα μου είναι ο γέρο-Ιωσήφ, και ο γερο-Ιωσήφ μητέρα μου. Ένα πράγμα και οι δύο…
»Είδα ότι είχαν με τον γερο-Ιωσήφ την ίδια πνευματική κατάσταση. Και πριν πεθάνει, και μετά τον θάνατό της, είχα πληροφορία, την ίδια πληροφορία: η μητέρα μας έφθασε σε [υψηλά πνευματικά] μέτρα. Πώς να το πεις τώρα. Νερώνεις το κρασί με το νερό ή το νερό με το κρασί, ένα θα γίνει. Έτσι κάπως. Ο γερο-Ιωσήφ μητέρα μου, και η μητέρα μου γερο-Ιωσήφ ήτανε.
»Η μητέρα μου δεν είχε παράδειγμα, μονάχη της έκανε υπομονή στις θλίψεις. Και στο βιβλίο του γερο-Ιωσήφ βλέπει κανείς την πολλή υπομονή που έκανε στις θλίψεις. Για τον Ιώβ γράφει ο άγιος Χρυσόστομος ότι είχε και άλλες αρετές, άλλα για τη μεγάλη του υπομονή, το να μη γογγύζει, επαινέθηκε από τον Θεό».
Αναδημοσίευση από το βιβλίο: «Γεροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης», 
Εκδ. Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ», Κατουνάκια Αγίου Ορος, σελ 72 – 73.
Recommended Post Slide Out For Blogger